anti-depressant…Inday is back!

September 26th, 2008 by mary-joy

got this from a friend…

Ang Pagkikita Ni Inday at Dodong

 

It was jazz an ordinary day. The skies were clear, the birds were chipping. Ang ganda - ganda ng araw!

Nasa SM ako noon at katatapos ko lang mamili ng groceries. Timing naman nasa foodcore si Angel Locsin, nagpro-provoke ng movie nya. Grabe, andaming fans, pull-packed talaga! Dahil fans nya rin ako, nakipila rin ako. Then suddenly, out of the loo, may bumulong sa akin ng: “Indaaaayyyy……”

Huh? It sounded like a familiar sound. Who can it be now? “Dodong!” sigaw ko.

Napalakas yata voice ko. Kasi the other fans turned their backs to their behind at napatingin sa amin. Sabi ko “Sorry, I didn’t mean to be loud and proud.” Hinawakan na lang ni Dodong ang kamay ko at lumayo kami from the crowd.

“Kamusta na Inday? Do you come here open? tanong nya. “Bihira lang, Dodong. I’m just droppings by. Ethnic and schedule ko eh” sabi ko.

Memories came flushing in my mind. How can I forget to remember Dodong? Siya na may mata ni Piolo, dimple ni Aga, at bigote ni Rex Cortez. he’s every woman’s dreamboat. I was just starting my tour of duty kay ate noon nang unang makilala ko si Dodong. Contraction worker siya sa ginagawang bahay sa tapat namin. Naging kami for a while then after that were not an item anymore.

“Tanghali na Inday. What did you say we have lunch together?” tanong ni Dodong. “I don’t mine” sagot ko.

Sa restaurant, nilapitan kaagad kami ng waiter. “What’s your odor sir?” Sabi nung waiter kay Dodong.

“Do you have porkshop?” tanong ni Dodong.

“Yes sir” sabi nito. “Our porkshop with a resistance to the teeth of boast of our chef. Domestic careful selection of pork with little fat of female liking is used. The exquisite cooking which repeated trial and error and was completed. it also has healthy vegetables with salad feeling fully” dagdag niya.

“And you mam?” sabay tingin naman sa akin.

Hmmm… mukhang masarap yung porkshop. Pero I’m cutting down on my carbon kaya pinigilan ko.

“I’ll just have water, thanks. Liquidate diet ako eh.”
sagot ko.

Pagkatapos kumain, nagyaya si Dodong manood ng sine. Teka teka, this is going too far. Besides, it’s a long, long way to run.

“Reality chess, Dodong. May asawa na ako, si Jay. As a mother of fact, I’m happily married” pagmamalaki ko.

“Di na pwede yung tulad ng dati. Sorry pero I didn’t expect you still have more feelings than I expected. i don’t want you getting the way. Past is fast. Therefore, cause and defect.” dagdag ko pa.

Tumahimik sya. Parang may language barrel na namagitan sa amin. The seconds that passed seemed like fraternity. Di nagla-on, nagsalita na rin sya.

“I don’t care less!” sigaw ni Dodong.

Shocks, give me a brake! The nerd ng taong ito para sigawan ako! To think it’s his other woman that caused our separation to part. Kinabahan na ako. I felt speedbumps all over my body and was having panic attach. Tinalikuran ko siya at nagmadali akong lumakad palayo. Pero sumunod pa rin siya like a monkey on my butt. Hanggang sa makakita ako ng security guard. Biglang nawala si Dodong.

“Excuse me kuya, pwedeng magtanong?” sabi ko sa mamang guard.

“Of course miss, I can help you with my pleasure.”
sagot niya.

“Saan po ba ang exit? Could you point me to the right erection? I got lost in my eyes.”

“Diretso lang.” sabi niya. “Then turn right anytime with care.”

“Thanks for your corporation” sabi ko.

Buti na lang nandun si kuya. Pero saglit lang, I smell something peachy. As I turned, nakita ko na namang nakasunod si Dodong! Delaying static lang pala kanina ang pag disappear nya.

“Nyahahaha! You can run but you can hide, Inday. No matter where you go, there you are!” pananakot nya.

Oh no, is this the end? This is too much, I feel degradable. My world started falling afar.
Then suddenly, Jay come from behind! Dodong was caught to the act! In the matter of minute, it’s all over. I’m out of arm’s way. “Thanks Jay, my love. But how did you?” bago pa man ako matapos, sabi niya:

“I was in the neighborhood. Fans din ako ni Angel eh. I heard you shout but at first I didn’t give it a thought. Pero nang makita ko kayong magkahawak ng holding hands, then i give it a thought. I know something is a missed.”

From then on, Dodong did not brother me again. In fact, he didn’t even sister me. As in platonic at wala na talaga.

Pero kami ni Jay, heto, shoot sailing pa rin ang relationship. Lalo pa ngayon, open na kami sa isa’t-isa at walang exhibitions. i feel I’m on cloud.

-The Ended.-

i shouldn’t be wasting my time…

August 31st, 2008 by mary-joy

I was supposed to delete my blog account here in friendster. The only reason why I had to save my entry here was because I was having problems with my multiply account. Imagine, it took me more than two hours just to change the wallpaper of my multiply account. Slow connection…well, that’s an understatement.

I really had to change my wallpaper because of some ‘violent’ reactions from my friends. Now that I have my other account all fixed up, I don’t have any reason to save my blogs here not until I learned that something is wrong with my friendster account. Lately, I have discovered that there have been additions to my list of friends. These are people I don’t know. One or two addition is not unusual but having ten additions of strangers in my list is something. Well, I had to remove them from my list. I was pissed off when I was not able to access the account of some of my friends because someone deleted them from my account.

I can only think of one reason for this chaos. The last time I went to the net shop, I was not able to log out properly because of the black out. The net owner promised me that he’ll take care of everything. So this blog entry is a ‘tribute’ to the person who’s making efforts in messing my account. Dude, don’t you have other things to do besides meddling into other people’s business? I just hope you are not that same person who’s flooding my inbox with crappy messages. Stop acting as if your balls are bigger than your brain! Back off and do something productive!!!

Brontok: Computer virus

August 28th, 2008 by mary-joy

Clap! Clap! Clap! Napractice ko na naman ang pagiging certified t-a-n-g-a ko. Paano kasi ginawa kong diary ang laptop ko sa loob ng  ilang buwan dahil hindi ko makita ang journal ko. Dahil sa isang katangahan nagkaroon ng BRONTOK ang laptop ko. Pero ang mas matinding  katangahan doon ay ang pagpapareformat ng walang back up ng mga files ko. Galing diba?  Akala ko kasi may back-up na ako. Hay nag-assume na naman ako. Oo na sakit ko na kasi yun. Kaya goodbye sa mga journal entries ko at sandamakmak ng mga pictures. Yun pa naman yung mga blogs ko na ayaw kong ipost sa mga accounts ko dahil puro lang pagmomoda ang laman at pix na ako lang ang may kopya, sayang talaga! Ganito rin ang feeling ko noong nawala yung usb ko noong mga panahong lukabells na ako sa manuscript ko pero wala akong magawa dahil kasalanan ko. Careless, oo na ako yun!

Tumunog ang cellphone ko habang bc ako sa pagrarant sa pagkawala ng files ko. One message received sabi ng cellphone ko. Nagulat ako dahil nag pa-enlist na naman ang friend ko sa samahan ng mga wasak. “Hay! na-virus na naman si girl,” yun ang unang pumasok sa isip ko. Akala kc ng lahat okey na siya. Pano ba naman, navirus na kasi siya dati, feeling  namin nakahanap na siya ng antivirus kasi mukhang masaya na ulit siya. Hindi na siya iyak ng iyak. Hindi na siya nagmumukmok at bida na ulit sa mga kwentuhan. Napagod na rin siya sa pagawa ng mga ‘music video’ sa tuwing nakakarelate  siya lyrics ng mga kanta. Tinamad na rin siyang magforward ng mga love quotes kahit na di siya unli. Marunong na rin siyang tumawa, halakhak pa kung minsan. Napapagod siya di dahil sa minu-minutong pagmomoda pero dahil bc siya sa mga prod at org meetings. Oo umiinom pa rin siya at nagyoyosi, pero dahil raw sa pakikisama yun at di dahil bitter pa rin siya. Steady na ulit siya, sabi niya! Akala namin virus free na ulit siya.

Siguro, freeware lang yung ginamit niyang antivirus, parang avg o kaya nod32. Madaling hanapin, mabilis kunin kaso panandalian lang ang epekto. Ngayon nasasaktan naman tong kaibigan ko siguro tapos na ang trial period ng antivirus o siguro nakalimutan niyang mag-update. O  baka naman dahil matindi lang talaga yung virus na tumama sa kanya kaya hindi pa rin nauubos yung mga virus. Siguro may brontok siya gaya ng laptop ko.

Dahil kampante ako sa antivirus ko hindi ko napansin na inactive ang firewall ko, outdated nap ala ang antivirus at anti spyware ko. In short, kasalanan ko naging pabaya ako. I let my guards down, wala man lang depensa ang kawawang laptop ko. Parang tong nagtext sakin, siguro nagpabaya rin siya. Mahal niya kaya nagpakatanga siya. Baka hindi niya napansin yung mga hidden files, madalas yun ang hindi nasscan kasi kaya kalat na ang virus bago pa niya mamamalayan. Ayon huli na ng mapansin niya na virtual memory low na siya. Parang yung laptop ko na 48 years bago magboot, hindi na nagfufunction ng maayos. Hindi na ako magtataka kung ang sunod niyang text ay inuman na naman. Feeling ko hindi siya wasak ngayon, Durog siya!

Minsan naisip ko na kung pwede lang na ireformat ko siya para lang matanggal ang ka-bitteran niya sa buhay ay matagal ko ng ginawa. Tatlo ang naisip kong pwedeng mangyari kung irereformat siya. Una, ang magka-amnesia siya, at least makakalimutan niya na siya ang mother queen sa kaharian ng mga ampalaya, parang no more tears tagline ng johnson’, pangalawa; ipanganak siya ulit, good as brand new ulit siya at pangatlo ang madeads siya, para wala na siyang maramdaman. Pero malabo tong mga options na naisip ko.

Kaya nga mas nirerecomenda ko na maghanap na lang siya ng antivirus. Ang downside naman ng paggamit ng antivirus ay mahirap maghanap ng compatible sayo, masyadong marami hindi mo alam kung alin doon yung effective, mahal ang market value dahil may pangalan. Hindi madaling maghanap ng effective na antivirus dahil sa dami ng taong nangangailangan nito, paunahan na lang ang labanan. Minsan taon pa ang bibilangin mo bago ka makakita ng para sayo. Kailangan mong sumubok ng sumubok bago mo mahanap yung compatible sa system mo. At sa proseso ng paghahanap pwedeng mas lumala ang virus sa system mo, pwedeng mas kumalat pa to hanggang sa magcrash na yung hard drive mo. Patiyagaan na lang sa paghahanap ng antivirus. Marami na rin akong mga kaibigan nagkavirus meron pa nga silang wasak shirt campaign e. Pero yung iba sa kanila nakahanap na ng antivirus na effective. Yung iba naman naghahanap pa rin, kahit raw kukunti na lang sila dahil either gay (babae man o lalake) o kaya naman taken na. Ako? ewan basta ang alam ko dahil sa lecheng BRONTOK maraming nawala sakin. Pero pasalamat na rin ako dahil natuto na ako.  Next time around I’ll be more careful at sandamakmak na back-up files ang gagawin ko!